Miodrag Radović je rođen 1967. godine u Beogradu, u Socijalističkoj Federativnoj Republici Jugoslaviji. Završio je Filozofski fakultet u Novom Sadu, odsjek za srpskohrvatski jezik i jugoslovenske književnosti, pri katedri za južnoslovenske jezike 1995. godine. Postdiplomske studije je pohađao od 1996-1998. godine, također na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu.

Objavio je četiri knjige poezije i proze: "Mali prilog istoriji nesreće" (Cvetnik, Novi Sad, 1996); "Zadah zla" (Prosveta, Beograd, 1999), "Čas beščašća" (Prosveta, Beograd, 2000) i "Bivši ljudi" (Prosveta, Beograd, 2006).

Preveo je s engleskog jezika knjigu studija o slovenskoj literaturi »Lirska drama slovenskog modernizma« autorke profesorke dr Slobodanke Vladiv Glover sa Monash univerziteta, Australija (Beograd, 1997). Priredio je, napravio izbor i napisao predgovor za knjige »Najlepše pesme Vladislava Petkovića Disa« (Beograd, 2002), »Najlepše pesme Federika Garsije Lorke« (Beograd, 2002), kao i »Izabrane pesme F.G. Lorke« (Prosveta, Beograd, 2006), a uskoro se očekuje izlazak knjige »Najpesme Vladislava Petkovića Disa«, koje je priredio Miodrag Radović, u koju je uvrštena i nedavno otkrivena , neobjavljena do danas strofa iz poznate, ali nepotpune Disove pjesme »Lepota« .

Napisao je scenario »Sve se oko toga vrti« (1994), prva izvedba od strane beogradske dramsko-baletske trupe »Isidora Dankan« u beogradskom SKC-u.

Dobitnik je nagrade na konkursu, za priču "Milutin Uskoković", koja se dodjeljuje u Užicu, za 1996. godinu (priča "Korota"); kao i na anonimnom regionalnom konkursu za 2015. godinu, koji organizuje podgorička knjižara “Karver”, nagrađen mu je prozni uradak "Priča sa zapadne strane".

Objavio je do danas više stotina književnih eseja, književnih kritika, proze, poezije i prevoda u crnogorskim, srbijanskim (Politika, Danas, Večernje novosti, Književnost, Lettre Internationale, Književne novine, Sveske, Polja, Gradina, Ulaznice, Svitak, Međaj, Mokranjac, Književno zvono, Bibliopis itd.) i inozemnim (Hrvatska, Bosna i Hercegovina, Grčka, itd) kulturnim dodacima dnevnih novina, književnim časopisima i publikacijama, o njegovim djelima objavljeno je više desetina književnih prikaza (o njegovim knjigama pisali su književni kritičari i pisci Dejan Tadić, Draginja Urošević, Radomir Mićunović, Milutin Đuričković, Vlasta Mladenović, Čedomir Mirković, Zoran Bognar, Ivan Komarica, Nenad Daković, Balša Brković, Svetlana Gajinov Nogo, Jugoslava Ljuštanović, Jovan Ivanović i mnogi drugi) u dnevnoj štampi i književnim i drugim časopisima i knjigama književne kritike.

Pesme su mu prevođene na albanski jezik.

Radio je skoro dvije decenije kao urednik za književnost i leksikografiju u beogradskoj »Prosveti«, odakle je svojevremeno izbacivan, napadan u medijima i na poslu i na beogradskoj kaldrmi zbog objavljenih tekstova i angažovanja u ostvarivanju crnogorske neovisnosti, kao i zbog protivljenja tendencijama rehabilitacije ratnih zločinaca iz Drugog svjetskog rata.

Radio je kao urednik od 2000 do 2003, godine prestižnog i uglednog beogradskog časopisa »Književnost« i časopisa “Lettre Internationale” na srpskom jeziku.

Radio je kao direktor za odnose sa javnošću američke humanitarne organizacije LDS Charity, gdje je radio i kao prevodilac od 2000. do 2001. godine.

Bio je urednik za Srbiju podgoričkog »Crnogorskog književnog lista« od 2003. do 2006.

Bio je kolumnista kulturnog dodatka dnevnih listova, beogradske "Borbe" od 1997. do 2000. godine i podgoričkih "Vijesti" od 2006. do 2010. godine.

Član je Crnogorskog PEN centra, Multibalkanske kulturne asocijacije »Rigas Charta« sa sjedištem u Atini i Udruženja književnika Srbije.

Bio je i potpredsjednik Srpsko-venecuelanskog društva prijateljstva.

Inicirao je osnivanje Crnogorske nacionalne zajednice u Beogradu i bio je nekoliko godina potpredsjednik te organizacije.

Živi i stvara kao samostalni umjetnik u Beogradu.



 

PJESMA OCU

 

Tih dana kada si se rodio,

Sva je Doclea bila u crno zavijena,

Grobove su otvarali i mrtve

Po drugi put ubijali.

 

 

Tvoje rodjenje je dočekano neveselo

I tvoj je vijek bio mučan

Radosti je bilo samo u smrti

A život su preticali krvoloci i ubojice.

 

 

Obilježen majčinim mlijekom

I duhom oca Spiritus Mundi

Svakodnevnim čarkama zbog te slike svijeta

I preko krvavijeh rana poganim riječima.

 

 

U snu bio si začudo veseo i čio

Tvoja je kočija

Došla nenadano brzo

Kao i sloboda Erinije i Harpije

 

 

Pitam se

Je li tvoj dah bio samo odraz u zrcalu

Ili pak privid

Crnogorskog Prokrusta.

 

 

Ako je tako onda si se u smrti oslobodio

I zato taj čudesni osmijeh

Na tvom ispijenom licu

Prepunom slobode.

 

 

Tebe je smrt pronašla

I tvoje oproštajno pismo

Samo je studena iskra sa onoga četničkog žarača

Koji ti je obilježio vjeđe.

 

 

Kao i onoga kamena

Koji ti je pluća načeo

I davio u slanoj vodi

U onom buretu đe si završio poslije.

 

 

I kada te ona tisuća ljudi

Beskrajnim batinama

Toplim šakama

I stravičnim kricima

 

 

Okružen praćenjem i špijanjem

Kozina,

Za koje si žalio što ih nije

Pojela vendeta.

 

 

Ubiše ga na vljeru

Paščad i zlikovci

Žandari

I naši, krvi umireni.

 

 

Na onom bijelom karo papiru

Koji si uvijek precizno slagao

Što me je živciralo

Kod mene je sve imalo uši.

 

 

Na onom bijelom papiru,

Oče!

Tako te nikada nijesam zvao

Stoji crnim slogom tiskano

 

 

»Ni do čega tebi nije stalo

i ti stvar niti voliš niti mrziš...

... a ti to ne možeš

niti ima stvari za koju bi to učinio.

 

 

Tebe tuđi jad ne može dirnuti

A kamoli da zaboli

Ti pak nijesi ni zavidljiv, ali ne od tvoje dobrote

No od bezgranične samoživosti.

 

 

Ti ne primjećuješ niti tuđu sreću

Niti pak tuđu nesreću,

Ti se ne zaustavljaš ni pred kim

Ne što si hrabar no što su ti zdravi nagoni zakržljali.

 

 

Što za tebe pored tvoje sujete

Ni krvne veze

Ni urodjeni obziri

Ne peku kao sujeta«

 

 

Sloboda je ušla u deveti krug pakla

Ližisahani i udvorice zasjedoše u kraljevske stolice

Kozini su rane otvarali i mrtvog te

Po drugi put ubijali.

 

 

 

 

Zapisi

 

Ako bi kojim slučajem netko nekada

Silovito spustio bisere na dno okeana

Tvoje bi knjige imale pandana.

 

 

Ukoliko bi netko ikada

Na sebi osjetio teret oceana

Tvoje bi pjesme imale pandana

 

 

Ukoliko bi netko

Naneo dovoljno krvi na dno okeana

Tvoji bi zapisi imali pandana.

 

 

 

 

Godišnja doba

 

Simoni

 

 

Zatekoh jutros zeleni osmeh

Iz vagona

 

 

Moja Simona

 

 

Videh leto kako prođe

I procvate crno grožđe

 

 

Moja Simona

 

 

Lakom rukom spustih kišu glasnu

Oči mi zavlažiše solju

 

 

što ja čekah moju primadonu

 

 

Moju Simonu

 

 

Iz vagona

 

 

Moja Simona

 

 

Završivši krug zapupilo cvijeće

I sve prolijeće iznad nas!

 

 

Na sav glas doziva me netko

Iz daleka

 

 

Probudih se.

 

 

Ta nije iz daleka

To zove me neko iz naručja meka

 

 

Ko to beše

Ko to moje ime dovikuje

 

 

 

 

Iz vagona?

 

 

Ne, nego bez pardona

Mene doziva moja draga

 

 

Moja Simona

 

 

 

 

 

Roman je u krizi

 

 

 

Kuda su se to uputile divlje svinje

I kamo to usahnuše sa tavana škrinje

Je li to novo zatišje bez odjeka

Sve do budućeg svinjskog podstreka

 

 

Na njihove pećinske veličine

Na te plemenite svinje

Koje jedu svoj okot

Preferirajući skupnu, dakako, jamu

 

 

Oni kao urednici hoće ...

Oni kao govornici hoće...

Oni kao državnici hoće sve

Oni kao pjesnici, hoće, pa hoće, bre

 

 

Da budu prvi među sebi jednakima

Tipičan socrealizam, reče gospođa iz vlasti

Klasično kvaziučenjaštvo, veli filozof

Roman je u krizi, uskliknuše medijatori

 

 

Doista, kao da je moneta

Zbilja, kao da je vedeta

Sve se doima kao da je u pitanju starleta

Ah! Kolika li je ta romansirana šteta

 

 

Koja štancuje tobož osvešćena bića

Koji polećeše u neosvećenu i mračnu kuću

I dveri se najtamnije otvoriše

Te pohrli ološ na šargarepu, ali krvavo svirepu

 

 

 

 

 

Muzika demona

 

Zalud je Domanovićevih satira

Zalud je Sterijinih rodoljubaca

Zalud je Ujevićevog leleka

Zalud je Disovog jada

 

 

Kada to nema tko da pročita

Ali ima ko da ubija, pali, ruši

Razara i muči

I da gusla muziku demona

 

 

Krvoloka, koljača

Iskeženih i radosnih zbog isukanih kama

Zbog iskopanih jama i krvavih slama

Zbog onih koji nisu – sa nama

 

DANILO LOMPAR, Tri pjesme

Danilo Lompar, rođen 2. januara 1978. godine na Cetinju. Objavio je 22 knjige poezije.…
jul 29, 2022

Uroš Zupan, LAGANA PLOVIDBA

Uroš Zupan rođen je 25. 8. 1963. u Trbovljama, gdje je pohađao osnovnu i srednju školu. U…
feb 04, 2022
Go to top