Predstava ,,Malo o duši“, autorke Vislave Šimborske, u adaptaciji i režiji glumice CNP-a Varje Đukić, premijerno je izvedena 24. maja na sceni Centra za kulturu Tivat. Predstava je nastala u koprodukciji Centra za kulturu Tivat, Kraljevskog pozorišta Zetski dom i Ratkovićevih večeri poezije.
U predstavi učestvuju i Nina Perović, koja je komponovala muziku i Ana Rašović, violinistkinja. Poeziju Vislave Šimborske prevela je Biserka Rajčić.
Autorka Varja Đukić ističe da je predstava Malo o duši adaptacija 14 pjesama Šimborske iz zbirke Trenutak koja sadrži 23 pjesme. Ona ističe da je izbor “diktirala” dramaturška ideja da se u tri “nivoa” u razvije monološka, dijaloška i konačno poezija koja izlazi svjesno tematski u dijalog ne samo sa čitaocem pojedinačno, već sa grupama, narodima, čovječanstvom.
- U tri sam segmenta dramturgiju adaptacije formirala. U prvom dijelu pjesme Trenutak, Oblaci, Negativ, Ćutanje bilja, Rani sati, Djevojčica svlači čaršaf sa stola , razvijaju suodnos faktogrfije pjesnikinje smrti dok se upravo odvija neka vrsta buđenja, rađanja prvobitne dimenzije – portage za relativizaciom trajanja . Naslovna pjesma Trenutak upravo je pokušaj apsolutne relativizacije vremena. Slijede pjesme koje se razvijaju ritmički i muzički, mijenjaju poziciju sagledavanja sopstvene pozicije u odnosu na jezik, prirodu, pol, drugi pol, ljudski rod, ontologiju, antropologiju, biologiju, filozofiju, sociologiju, politiku, fiziku…. U drugom dijelu se u pjesmama Tušta I Tma, Tri najneobičnije reči, Iz sećanja i Lista uzete, uzimam kao situaciju u kojoj realizujemo karnevalizacije prirode pjesništva – pjesnikinje, glas razmjenjuje dijaloški sa publikom. U trećem, karnevalizacija, poezije koja samu sebe kao subjekta relativizuje, svoje domete, ulogu, društvene funkcije, preobrati se u direktnu , angažovanu I neupitnu etičku poziciju. Počinje upravo pjesmom po kojoj predstavi dajem naziv Malo o duši . ,,Proces rada na predstavi biće tragalački u svakom od pozorišnih “jezika”: glumi, govornoj fakturi, muzici, koreografiji, likovnosti, korišćenju audio i video elemenata kojima možemo doprijeti do spoznaje cjelovite biografsko poetske uloge Vislave Šimborske na stavove o sopstenim egzistencijama, istakla je Đukić.
Muzika u predstavi predstavlja bitan dramaturški sloj. Kroz nekoliko različitih segmenata, u vidu dijaloga, pratnje ili diskretnog muzičkog sjenčenja, zvučno oblikuje čitanje poezije Šimborske. Kolaž, kao dominantan pristup u oblikovanju forme čitave predstave, podebljan je muzičkim slojem (zaokruženim muzičkim cjelinama koje se jedna na drugu nadovezuju), koji čine tri segmenta: solo violina kao aktivni učesnik na sceni, prethodno snimljen i muzički oblikovan audio zapis koji se reprodukuje sa zvučnika, kao i specifičan tretman glasa glumice, koji je elektronskim putem na različite načine modifikovan.
- U scenskoj formi interpretirati djelo pjesnikinje Šimborske kako bi egzistencijalne teme koje njena poezija artikuliše, podstakle gledaoce na kreativniji doživljaj svijeta, sopstvene pozicije i uloge, kazala je Đukić.
